PPD – Wat de partner moet weten

Ongeveer 10% van de vrouwen die een kind hebben gekregen, krijgt een PPD.
• PPD kan goed behandeld worden en gaat met goede behandeling weer helemaal over
• PPD is een depressie die op ieder moment na de bevalling kan optreden, zelfs tot een jaar na de bevalling
• Als je vrouw PPD heeft is het belangrijk dat jij op de hoogte en betrokken bent bij de behandeling
• PPD kan ontstaan zonder waarschuwing of tekenen vooraf. Vrouwen die nooit depressief zijn geweest kunnen het krijgen. Het komt voor bij vrouwen met een goed huwelijk of bij alleenstaande vrouwen, bij vrouwen die ontzettend veel van hun baby houden, bij de eerste baby of bij een volgende
• PPD komt voor bij vrouwen die  voorheen geen enkel begrip hadden voor depressies
• Vrouwen hebben twee keer zoveel risico op het krijgen van een depressie als mannen
• Vrouwen zijn het meest vatbaar voor emotionele ziekten na de bevalling
• PPD is een echte ziekte
• Je vrouw stelt zich niet aan
• Het heeft niets te maken met een slechte moeder zijn of niet van haar baby houden
• Het heeft niets te maken met negatieve gevoelens ten opzichte van zichzelf, jou of haar baby
• Het heeft niets te maken met slapheid of niet voldoende doen om uit de depressie te komen
• Ze kan zichzelf niet vermannen en zo beter worden
• Herstel duurt maanden
• Ze wordt beter maar het duurt wel even
• PPD is niemand zijn schuld, ook de jouwe niet
• Geef niets of niemand de schuld
• Bedenk dat we niet precies weten waarom ze een PPD heeft gekregen, maar we weten wel wat we kunnen doen om haar beter te laten worden
Wat de partner kan doen en laten:
Doordat je vrouw een PPD heeft zal ze erg onberekenbaar zijn. Ze kan boos worden om niets, normale communicatie is bijna onmogelijk. Hieronder vind je enkele dingen en hoe zij kan reageren:
Als je zegt dat je van haar houd, zal ze je niet geloven
Als je zegt dat ze een goede moeder is, zal ze denken dat je dit zegt om haar beter te laten voelen
Als je zegt dat ze mooi is, zal ze denken dat je liegt
Als je zegt dat ze zich nergens zorgen over hoeft te maken, zal ze denken dat je geen idee hebt hoe rot ze zich voelt
Als je eerder thuis komt, zal ze zich schuldig voelen
Als je vertelt dat je moet overwerken, zal ze denken dat het je niets  kan schelen.
Wat kun je wel doen:
Vertel haar……
• dat je weet dat ze zich rot voelt
• dat ze uiteindelijk beter zal worden
• dat je bewondering hebt voor het feit dat ze therapie volgt en dat je er vertrouwen in hebt
• dat ze ondanks dat ze zich  zo rot voelt toch een goede moeder kan zijn
• dat het niet erg is als alles niet gelijk goed gaat
• dat je weet hoe hard ze werkt om hieruit te komen
• dat ze je moet vertellen wat jij kunt doen om haar te helpen.

Zoek hulp in de huishouding, maar zorg ervoor dat zij er zelf ook bij betrokken blijft. Het is belangrijk dat ze niet het gevoel heeft dat alles uit haar handen genomen wordt. Hulp van familie en vrienden is van harte welkom, zolang ze haar wel blijven behandelen als een volwassen vrouw die best eigen beslissingen kan nemen. Als ze aangeeft te willen helpen, dan kun je proberen haar ervan te overtuigen dat het misschien beter is dat ze probeert te rusten of iets leuks te gaan doen, maar als ze perse wilt helpen dan moet je haar laten doen. Door haar alles uit handen te nemen kan ze zich nog ongelukkiger en mislukter gaan voelen.

Een PPD is een ziekte die de hele familie treft…

Wat kun je beter niet zeggen:
Zeg niet….
• het gaat vanzelf over
• dat je baalt van de manier waarop ze nu is
• dat dit de gelukkigste tijd van haar leven zou moeten zijn
• dat je haar voorheen leuker vond
• dat ze zich beter zou voelen door bepaalde dingen te doen of juist laten
• dat ze moet afvallen, nieuwe kleren moet kopen enz.
• dat alle “jonge”moeders zich zo voelen
• dat het maar een fase is
• dat zij toch een baby wilde
• dat ze sterk genoeg is om dit zelf te overwinnen, zonder hulp

Een PPD is een ziekte die de hele familie treft. Ook jij had je deze tijd heel anders voorgesteld. Het valt niet mee om te leven met een vrouw die een PPD heeft. Constant moet jij degene zijn die het verstandigst is, je kunt wel ingaan op haar woede-uitvallen, maar dan raak je nog verder van huis. Verwaarloos jezelf niet, zoek hulp bij je huisarts of praat met een goede vriend of familielid. Houd jezelf niet groter dan je bent. Iedereen zal begrijpen dat het voor jou ook moeilijk is. Probeer je angsten en twijfels niet voor teveel aan je vrouw te laten zien. Een vrouw die depressief is kan moeilijk relativeren. Als jij haar continue verteld hoe moeilijk jij dit vindt, zal ze zich hier nog schuldiger over gaan voelen en nog verder in de depressie raken. Natuurlijk hoef je je gevoelens niet volledig voor haar verborgen te houden, maar probeer je angsten en twijfels niet te negatief te brengen.
Zoek zo nu en dan wat afleiding, ga sporten of doe iets leuks met een vriend. Een lange wandeling met de baby kan ook heerlijk voor jezelf zijn.