Verwerking van een miskraam

Het krijgen van een miskraam is een ingrijpende ervaring.

Hoewel een verlies door iedereen anders wordt ervaren en verwerkt, willen we  er toch wat dieper op ingaan.

Natuurlijk geldt voor dat wat we hier schrijven lang niet voor iedereen. Er zijn genoeg vrouwen die na een miskraam de draad van het leven weer snel oppakken en er niet al te veel moeite mee hebben. Maar in de praktijk merken we dat er minstens zoveel vrouwen (en mannen) zijn die erg veel moeite hebben met de verwerking van een miskraam en dat daar soms maar weinig begrip voor is.

Lichamelijk herstel miskraam

Het lichamelijke herstel na een miskraam of curettage is meestal vlot.
Meestal heb je nog één tot twee weken wat bloedverlies. Het is verstandig in die periode geen seks te hebben.
Als het bloedverlies voorbij is, ben je lichamelijk weer helemaal in orde.

Na 4 tot 6 weken kun je je menstruatie weer verwachten. Soms iets eerder, soms iets later.
Maar het eigenlijke verwerken begint dan eigenlijk pas, de emotionele kant.

Het lichamelijke herstel na een miskraam of curettage is meestal vlot. Hierna heb je meestal nog één tot twee weken wat bloedverlies.

Emotionele verwerking miskraam

Vanaf het moment dat je zwanger bent, hebben jullie allerlei dromen en fantasieën over het kindje.

Ook al weet je wel dat 10 tot 20 % van de zwangerschappen eindigt in een miskraam (en vele wachten hierdoor ook met het vertellen aan de familie), toch houd je er niet echt rekening mee.

Stellen die een miskraam hebben gehad, gaan vaak door een echt rouwproces met alles wat erbij hoort.

Sommige vrouwen hebben het gevoel dat hun lichaam faalt of gaan allerlei oorzaken bij zichzelf zoeken waardoor het misgegaan kan zijn.

Medici kunnen al die ideeën wel weerleggen, maar het blijft soms toch in je hoofd rondspoken.
In 50% van de miskramen wordt het veroorzaakt door een chromosomenafwijking bij het vruchtje. Heel vaak wordt geen reden gevonden voor een miskraam.

Het is dan ook heel belangrijk dat je samen over de miskraam praat. Geef elkaar de ruimte om te huilen en verdrietig te zijn.
Vrouwen hebben het vaak moeilijker met de miskraam dan mannen, maar er zijn genoeg mannen die het er ook moeilijk mee hebben.

Als jullie nog niet aan de familie verteld hadden dat je zwanger was, is het vaak wel verstandig om te vertellen dat je een miskraam hebt gehad.
Je omgeving zal dan beter begrijpen dat je verdrietig bent en je soms zelfs afwijzend zult reageren als iemand anders vertelt dat ze zwanger is.

Helaas hoor je nogal eens dat er weinig begrip is voor het verdriet van iemand die een miskraam heeft meegemaakt.
Dooddoeners als: je bent jong dus je kunt wel weer zwanger worden of, ach je moet maar zo denken, dit gebeurt heel vaak, helpen je absoluut niet.
Probeer het de mensen niet kwalijk te nemen. Waarschijnlijk heb je zelf ook zo gedacht voordat je het zelf meemaakte. Er wordt nu eenmaal erg makkelijk over een miskraam gesproken.

Hoelang het duurt voordat je over de miskraam heen bent, is niet te zeggen. Dit is voor iedereen anders. Er zijn gevallen bekend van vrouwen die een half jaar verdrietig zijn, nergens zin in hebben en zich lusteloos en teleurgesteld voelen.

Tip: Bewaar een aandenken aan deze zwangerschap. Bijvoorbeeld de foto van de echo, de afsprakenkaart van de verloskundige. Of schrijf je verhaal en gevoelens over dit kindje op. Dit kan helpen in de verwerking en bovendien, hoe kort dit leven ook bij jullie is geweest, het was wel jullie kindje waar je met vreugde naar uitkeek. Dit verdient een herinneringsplekje.