Vlokkentest

Hippe geboortekaartjes rectangle

De vlokkentest is een test die zekerheid geeft of je kind een aandoening wel of niet heeft.

Bij deze test wordt er materiaal van de placenta weggenomen. Dit kan op twee manieren.

Vaginaal:

Een vlokkentest geeft zekerheid of je baby een bepaalde afwijking heeft of niet


Via de vagina wordt er met behulp van een eendenbek en onder toezicht van de echo een naald in de baarmoeder gebracht die wat materiaal opzuigt van de placenta. Dit onderzoek kan al vroeg in de zwangerschap plaatsvinden en heeft dus als voordeel dat er al vroeg in de zwangerschap bekend is of het kind een bepaalde afwijking heeft. Zo kunnen de ouders vroegtijdig kunnen beslissen of de zwangerschap beëindigt moet worden of niet en de zwangerschap eventueel beëindigd kan worden door middel van een zuigcurettage..
De vlokkentest wordt in principe niet vóór de 10e week van de zwangerschap gedaan. Bij een vlokkentest voor de 10 weken is de kans groot dat er niet voldoende materiaal afgenomen kan worden en er geen betrouwbare uitslag te verkrijgen is.

Via de buikwand


Via de buikwand kan er iets later in de zwangerschap (vanaf 12 weken) onder geleide van de echo een naald in de baarmoeder worden ingebracht die wat materiaal van de placenta opzuigt.

Bij beide manieren is de uitslag van het chromosoompatroon (bv. bij syndroom van Down) binnen een week bekend, Er kan ook een DNA-onderzoek plaatsvinden met behulp van de vlokkentest. Deze uitslag is na ongeveer 10 dagen bekend.

Een vlokkentest kan gedaan worden voor het opsporen van chromosoomafwijkingen, waarvan de meest bekende het syndroom van Down is, en bij afwijkingen in het DNA, zoals bij hemofilie, bepaalde spierziekten, cystic fibrose (taaislijmziekte) en bepaalde stofwisselingsziekten.

De vlokkentest is niet geschikt voor het opsporen van neurale buisdefecten (bijvoorbeeld een open rug)

Het risico van een miskraam na een vlokkentest is bij de vaginale test ongeveer 1 %, bij de vlokkentest via de buikwand lijkt dat iets lager te zijn.